Coraz częściej zawierane są umowy z zagranicznymi kontrahentami. Nie są to tylko „duże” umowy na „wysokie” kwoty podpisywane przez międzynarodowe koncerny, ale również umowy sprzedaży rzeczy czy o świadczenie usług zawierane pomiędzy przedsiębiorstwami różnej wielkości czy też osobami fizycznymi, posiadającymi siedziby albo miejsce pobytu czy obywatelstwo w dwóch różnych państwach Unii Europejskiej.

Jeśli podpisywana jest między nimi umowa w formie pisemnej, uwagę zwraca się przede wszystkim na jej zapisy regulujące wzajemną współpracę.

Kiedy przychodzi do nieporozumień pomiędzy stronami umowy, pojawiają się zasadnicze pytania:

  • jakie prawo reguluje wykonanie i skutki umowy zawartej przez strony,

a w przypadku konieczności zwrócenia się o rozstrzygnięcie konfliktu do sądu:

  • jaki sąd właściwy jest dla prowadzenia sprawy?

W Unii Europejskiej kwestie te regulują rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady.

Zagadnienie prawa właściwego dla zobowiązań umownych reguluje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (tzw. rozporządzenie Rzym I).

Kwestię sądu właściwego dla rozstrzygnięcia sporu rozstrzyga Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (tzw. rozporządzenie Bruksela I bis).

Dla przykładu, stosownie do treści ww. rozporządzeń prawem właściwym dla umów o świadczenie usług jest prawo państwa, w którym usługodawca ma miejsce zwykłego pobytu, a sądem uprawnionym do rozstrzygania sporów wynikających z tej umowy jest sąd miejsca wykonania zobowiązania, za które w przypadku umów o świadczenie usług uznaje się miejsce w państwie członkowskim, w którym usługi zgodnie z umową były świadczone albo miały być świadczone.

Powyższe stanowi jedynie przykład, oba rozporządzenia zawierają szereg regulacji szczególnych dotyczących wyboru prawa i sądu właściwego, które należy rozpatrywać łącznie decydując, jakie prawo i jaki sąd jest właściwy w konkretnej sprawie.

Co istotne, oba rozporządzenia przewidują możliwość wyboru przez strony – zarówno prawa właściwego dla umowy, jak i sądu właściwego dla rozstrzygnięcia sporu, który może pomiędzy nimi zaistnieć.

Warto o tym pamiętać zawierając umowy z kontrahentem z innego kraju Unii Europejskiej, bo ustalenie przez strony już na etapie zawarcia umowy, jakiemu prawu ona podlega i jakiemu sądowi, ułatwia jej wykonanie, wskazuje już na początku jakie regulacje znajdą zastosowanie, jeśli strony nie uregulują wszystkiego w umowie oraz przed jakim sądem strony rozstrzygać będą ewentualne nieporozumienia. Pozwala również uniknąć sporów na tle interpretacji przepisów wyżej wymienionych rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady, co do właściwego prawa i sądu.

Zostaw Komentarz



kamz3

Znajdź Kancelarię:

Dane kontaktowe

  • E-mail

    kancelaria@adwokatzawira.pl

  • Telefon

    600 247 064

  • Adres

    Rynek 11, 34-400 Nowy Targ, (I piętro)

Bez nazwy-1

Kancelaria Adwokacka Magdalena Zawira - Kruk 2017 © Wszelkie prawa zastrzeżone